Het was voor mij een actieve zomer, weer veel van Europa gezien. Normaal gesproken begint mijn zomerperiode meestal in april tot eind september. Afgelopen maanden o.a. in Duitsland, Oostenrijk, Italié, Frankrijk, België, Denemarken en Zweden geweest.
Heel Europa door om op te komen voor de stemmelozen, de dieren. Dieren kwijnen weg in dierproefcentra, terwijl ze bloot staan aan vergiftiging en mishandelingen. Dieren kunnen pijn en emotie ervaren (zelfs nog recentelijk onderzoek na geweest dat apen ook pijn, emoties en met name stress ervaren zoals mensen). Toch blijft de farma-industrie honderduizenden dieren alleen al in Nederland op jaarbasis de dood in jagen voor lucratieve medicijnen en producten.
Afgelopen zomer was een goeie zomer voor de dieren. In April ging de stekker definitief uit Sciencelink in Venray. De gemeente beoogde hier een dierproefcentrum te bouwen, maar door onze intensieve campagne zag gemeente Venray hier uiteindelijk van af, en blijven de levens van tienduizenden dieren per jaar bespaart.
Ook door de hele zomer actief te blijven, veel demonstraties te doen, autoriteiten en bedrijven aanschrijven heeft er voor gezorgd dat we Philip Morris lab in Leuven zullen sluiten. De belgische regering kwam tot een verbod op tabakstesten op dieren afgelopen maand en geeft Philip Morris nog 2 jaar de tijd hiermee te stoppen. Zolang er nog dieren kapot worden gemaakt door Philip Morris blijven we natuurlijk terug komen in Leuven.
De overheid van Nepal bezweek onder de campagne en zal geen apen gaan exporteren vanuit Nepal naar dierproefcentra, een grote overwinning voor de dieren!
In augustus was het tijd voor de Int. Animal Rights Gathering en reisde ik met mijn vrienden af naar Zweden. Een fantastisch land, waar ik (op Kroatië na dan natuurlijk!) een deel van me hart heb achter moeten laten. De bevolking is erg vriendelijk, spreekt eigenlijk overal wel goed engels (zelfs in kleine kutdorpjes!), om dan nog niet eens over de natuur te spreken. Het was zaterdagochtend tijdens de gathering dat ik vroeg wakker werd. Ik besloot een wandeling te maken door het mooie natuurgebied. Voor de zekerheid had ik mijn TomTom maar in me zak gestopt voor het geval (en dat gebeurd daar gemakkelijk!) de weg kwijt raak in the middle of nature. Het is echt de moeite waard om zo vroeg op te staan. Ik sliep met 15 mede-activisten uit de hele wereld op een klein kamertje in een huisje. Ik trok stilletjes die ochtend mijn kleren aan, en verliet het huis. Op naar mijn auto om daar ff de broodnodige drinken en eten op te halen, om vervolgens mijn wandeltocht te beginnen. Het was 5.10 toen ik begon aan mijn wandeling. In de verte kon je de wilde dieren al horen. Elanden, herten, vogels, zelfs lieve schattige eekhoorntjes kwam ik in aller vroegte tegen in de bossen. De dieren maakte een vredige indruk op me, waardoor mijn gedachten al snel afdwaalde naar mijn dagelijkse bezigheden, ik stond even stil bij de gebeurtenissen afgelopen maanden, terwijl de eerste zonnestralen van de opkomende zon door de bomen mijn huid aanraakte.
Het was heerlijk even te kunnen afdwalen met mijn gedachten en volop te genieten van wat de zweedse natuur te bieden heeft. Toen ik anderhalf uur later terug kwam op de camping, besloot ik om toch eens terug te gaan naar Zweden. Het beviel me wel.
Door alle acties, alle vrienden en kennissen die ik daardoor ken, realiseerde ik mij dat ik mezelf voorbij liep. Ik had geen tijd meer voor mezelf, alles stond in het teken van de dieren.
Ik besefte mij in Zweden dat ik meer tijd voor mezelf moest vrij maken. Om de problemen die ik had uit het verleden, en nogal de moeilijke maanden die ik persoonlijk heb gehad in juni/juli/augustus beter een plekje te kunnen geven. Het was geen makkelijke zomer op prive-gebied, maar ik ben, dankzij mijn verblijf in Zweden, er wel velen maler sterker uit gekomen. Ik kan er weer een jaar tegenaan. Ik heb wel geleerd afgelopen maanden dat je je kop niet moet laten gek maken door bepaalde personen, hier had ik namelijk wel moeite mee.
Achteraf, als ik erop terug kijk, ben ik blij dat ik deze weg ben ingeslagen. En wat is er nu belangrijker? Je eigen persoonlijke leven, lekker huisje boompje beesje. NEE! Niet voor mij. In dit leven geef ik mij volledig voor de dieren, de stemmelozen die niet voor zichzelf kunnen opkomen. In Zweden werd het mij duidelijk dat ik mij nog meer moest inzetten voor de dieren. Omdat dit het enige is waar ik mijn voldoening uit haal.
Nouja ik kan er weer tegen aan voor een jaartje, helaas is de gathering volgend jaar niet in Zweden. Toch is er wel een kleine kans dat ik mijn kameraden in Zweden weer ga opzoeken en daar een poosje verblijf om opnieuw de tijd en de rust te nemen even stil te staan bij me doen en laten terwijl ik ondertussen daar kan genieten van de natuurlijke schoonheid die Zweden mij te bieden heeft.
ActivePaul
28-08-08
Geen opmerkingen:
Een reactie posten