Dit is het laatste bericht hier, want vanaf heden gaat mijn nieuwe site open op http://www.paulvdkolk.nl! Hier zullen mijn Blogs, Vlogs en foto-impressies worden geplaatst. Blijf me volgen dus op me eigen site. Zie je daar!
Groet,
Paulus
zondag 29 mei 2011
woensdag 27 april 2011
Met z'n allen op bezoek ter ere van mijn Vader
De paasdagen weer achter de rug. Echt jongens (en meisjes) wat was dat weer een paar drukke dagen op rij! Het weer zat ook goed mee, en vanaf donderdag alweer enigszins bij gekleurd van het ooo-zo heerlijke lente zonnetje. Vrijdagmiddag kwam een vriend uit Emmen langs. Ik had hem weten te strikken om naar Assen te komen. Heerlijke wandeling gemaakt bij een recreatiegebied ten zuiden van Assen. Hond mee, zonnetje erbij, ahhh dat was echt heerlijk.
's Avonds met z'n allen naar de kerk, want het is goede vrijdag. De dag waarop Jezus voor onze zonde aan het kruis stierf. Vooraf afgesproken met wat jongeren die ik recentelijk heb leren kennen bij mij in de kerk. Die week was het al diep in de nacht geworden, toen wij bij een buurvrouw van een van de jongeren aan het praten waren over het geloof. Dat was erg bijzonder, die ervaring. Anyways, de dienst die avond was erg mooi!
Zondag was het opnieuw feest, want Jezus is opgestaan, hij LEEFT! Eigenlijk heb ik nog nooit zo stil gestaan bij de Paasdagen, en persoonlijk vind ik deze feestdag veel fijner dan bijvoorbeeld kerst. Het is heel mooi natuurlijk om de geboorte van Jezus te vieren, maar het is nog mooier dat Jezus voor onze zonde gestorven is, en weder opgestaan is uit de dood! Wat een offer heeft Hij voor ons gegeven. Als je er zo over nadenkt.
Eerder dat weekend, zaterdag, had ik actie voor de dieren in Dronten. Ik was met een vriend na de actie nog even langs me oma gereden die in Ijsselmuiden woont. Gezien het toch op de route ligt, even snel een bakje koffie. Zoals altijd komen de gesprekken weer uit op geloof. Ik vertelde haar dat ik belijdenis ging doen in de kerk in juni en nodigde haar uit voor deze dienst. Ze is van een andere kerkelijke gemeente, de gereformeerdebond, een aftakking van de PKN. Mijn oma mag graag verschillen aanduiden tussen verschillende stromingen. Toch komt ze met mijn belijdenis, en dat terwijl ze vindt dat haar kerkelijke stroming het enige juiste geloof is. Ach dat hoor je wel eens vaker bij sommige christenen, ik vind dat zo jammer.
Maandag na een middag gechillt te hebben bij hetzelfde recreatiegebied met een goeie vriend van me, tevens sing-a-song-writer, en Jaffa mijn hond, ging ik 's avonds met vrienden van de kerk naar een optreden van Sela in 2e Exloërmond. Fantastisch zoveel christenen bij elkaar. Ik realiseerde me daar ook dat bij lange na niet iedereen Gereformeerd Vrijgemaakt is, de kerkelijke stroming waartoe ik behoor. Maar wat zo fantastisch is aan zulke optredens, is dat het niet uitmaakt of je nu Gereformeerd bent, Baptist of Evangelist. Misschien ga je wel naar de PKN of de Pinkstergemeente. Maar juist bij zo'n optreden zijn er geen verschillen. En welk verschil is er nu eigenlijk? Uiteindelijk zijn we allemaal broers en zussen van elkaar in Jezus Christus. Op zo'n moment kom je echt weer tot besef dat het niet uitmaakt welke stroming je naar toe gaat, zolang je de Vader, de Zoon en Heilige Geest maar tot lof en eer kan zijn. WAUW! Zo'n boost was dit event weer voor mijn geloofsleven. Kijk ik voel me thuis in de Gereformeerde Vrijgemaakte Kerk, een ander weer bij een Evangelische gemeente, of PKN. Apstolisch genootschap mijn part. Maar uiteindelijk loven en eren we dezelfde God! En dat is wat ons allemaal uiteindelijk verbind! AMEN!
's Avonds met z'n allen naar de kerk, want het is goede vrijdag. De dag waarop Jezus voor onze zonde aan het kruis stierf. Vooraf afgesproken met wat jongeren die ik recentelijk heb leren kennen bij mij in de kerk. Die week was het al diep in de nacht geworden, toen wij bij een buurvrouw van een van de jongeren aan het praten waren over het geloof. Dat was erg bijzonder, die ervaring. Anyways, de dienst die avond was erg mooi!
Zondag was het opnieuw feest, want Jezus is opgestaan, hij LEEFT! Eigenlijk heb ik nog nooit zo stil gestaan bij de Paasdagen, en persoonlijk vind ik deze feestdag veel fijner dan bijvoorbeeld kerst. Het is heel mooi natuurlijk om de geboorte van Jezus te vieren, maar het is nog mooier dat Jezus voor onze zonde gestorven is, en weder opgestaan is uit de dood! Wat een offer heeft Hij voor ons gegeven. Als je er zo over nadenkt.
Eerder dat weekend, zaterdag, had ik actie voor de dieren in Dronten. Ik was met een vriend na de actie nog even langs me oma gereden die in Ijsselmuiden woont. Gezien het toch op de route ligt, even snel een bakje koffie. Zoals altijd komen de gesprekken weer uit op geloof. Ik vertelde haar dat ik belijdenis ging doen in de kerk in juni en nodigde haar uit voor deze dienst. Ze is van een andere kerkelijke gemeente, de gereformeerdebond, een aftakking van de PKN. Mijn oma mag graag verschillen aanduiden tussen verschillende stromingen. Toch komt ze met mijn belijdenis, en dat terwijl ze vindt dat haar kerkelijke stroming het enige juiste geloof is. Ach dat hoor je wel eens vaker bij sommige christenen, ik vind dat zo jammer.
Maandag na een middag gechillt te hebben bij hetzelfde recreatiegebied met een goeie vriend van me, tevens sing-a-song-writer, en Jaffa mijn hond, ging ik 's avonds met vrienden van de kerk naar een optreden van Sela in 2e Exloërmond. Fantastisch zoveel christenen bij elkaar. Ik realiseerde me daar ook dat bij lange na niet iedereen Gereformeerd Vrijgemaakt is, de kerkelijke stroming waartoe ik behoor. Maar wat zo fantastisch is aan zulke optredens, is dat het niet uitmaakt of je nu Gereformeerd bent, Baptist of Evangelist. Misschien ga je wel naar de PKN of de Pinkstergemeente. Maar juist bij zo'n optreden zijn er geen verschillen. En welk verschil is er nu eigenlijk? Uiteindelijk zijn we allemaal broers en zussen van elkaar in Jezus Christus. Op zo'n moment kom je echt weer tot besef dat het niet uitmaakt welke stroming je naar toe gaat, zolang je de Vader, de Zoon en Heilige Geest maar tot lof en eer kan zijn. WAUW! Zo'n boost was dit event weer voor mijn geloofsleven. Kijk ik voel me thuis in de Gereformeerde Vrijgemaakte Kerk, een ander weer bij een Evangelische gemeente, of PKN. Apstolisch genootschap mijn part. Maar uiteindelijk loven en eren we dezelfde God! En dat is wat ons allemaal uiteindelijk verbind! AMEN!
Paul van der Kolk (28-4-2011)
vrijdag 1 april 2011
Ervaringsdeskundige, deftig woord voor verslaafde!
Ik ben Paul (27), en sinds kort betrokken als ervaringsdeskundige bij Stichting PRAT. Op mijn 16e raakte ik verslaafd aan cannabis, en later ook aan gamen. Op mijn 16e kwam ik voor het eerst in aanraking met wiet. Thuis ging het al niet zo lekker, en ook had ik weinig sociale contacten en was ik erg onzeker van mezelf. Het roken van wiet was voor mij de uitkomst. Legde velen nieuwe contacten en ik hoorde er eindelijk bij. Door mijn gebruik werd het er thuis niet echt beter op. Ik begon steeds meer te gebruiken en kwam in geldnood. In eerste instantie vroeg ik mijn moeder om extra geld en leende geld van vrienden, wat ik nooit terug betaalde. Uiteindelijk toen ik 20 jaar was brak de bom thuis. Ik zat inmiddels al 2 jaar thuis en genoot een WAJONG uitkering. Hier bleef in de maand weinig van over, het merendeel rookte ik op.
Op mijn 20ste was het meer dan genoeg thuis en de spanningen zo hoog opgelopen dat ik maar op mij zelf ben gaan wonen. Op dat moment had ik vanwege mijn opstandig gedrag thuis, ook al geen contact meer met mijn vader. Mijn ouders waren al 8 jaar uit elkaar op dat moment. Al snel kwamen de problemen, de rekeningen stapelde zich op, en ik bleef door gebruiken. Soms als ik geld zelfs nog te kort had, handelde ik in verdovende middelen die ik via een zogezegd vriend kreeg. Zo kwam ik aan mijn geld om zelf maar door te kunnen blijven gaan met gebruiken van wiet. De rekeningen stapelde zich ondertussen wel op, en keer op keer hielp me moeder er weer uit.
In 2010 had ik mijzelf opnieuw in de problemen geholpen met een financieel wanbeleid. Immers het gebruik van de stuff was velen malen belangrijker dan het betalen van gas, water en licht, of de verzekeringen. Mijn moeder had al eerder gezegd dat ze me niet weer opnieuw zou helpen. Ik wist dat er iets moest veranderen en dat ik echt eens moest werken aan mijn verslaving en zelfacceptatie.
Ik nam contact op met de verslavingszorg die in eerste instantie voorstelde om te stoppen met blowen en gamen en elke week maar op gesprek moest komen. Ik vertelde hun uit alle eerlijkheid dat dit hem niet zou worden. Inmiddels een meester in het manipuleren zou ik ze toch alleen maar vertellen dat het goed gaat, terwijl ik ondertussen nog rustig door ging met mijn verslaving. Daarom werd besloten mij op te nemen in een kliniek van VNN, de Vondellaan. Voor een detox, zo werd mij in eerste instantie verteld. Zou 4 weken duren. Ik dacht, mooi makkelijk 4 weken opnemen en voila ik ben niet meer verslaafd. Pas tijdens mijn opname merkte ik dat dit ter observatie was, en uit de opname aan de Vondellaan gekeken werd wat het beste behandelplan was. In eerste instantie zagen ze voor mij een deeltijd behandeling wel zitten, maar toen ik inmiddels weer thuis was na de opname, en naar de contacturen ging, kwamen ze er op terug. Ik zou niet passen tussen de groep en inmiddels al zo enorm gegroeid zijn in mijn zelfvertrouwen, dat een individueel traject met elke week een contactuur wel voldoende moest zijn. Zo bleven ze een stok achter de deur houden en kon ik altijd als ik ergens mee zat op hun terug vallen.
Medio december gaf ik aan wel meer te willen doen met mijn verslavingsachtergrond, iets van voorlichting geven. Mijn contactpersoon bij de verslavingszorg stelde voor om contact op te nemen met Stichting PRAT, en zo kwam ik uiteindelijk hier terecht als ervaringsdeskundige. Inmiddels een paar keer mee geweest op voorlichting. En zo’n ervaring is heel bijzonder. De scholieren hangen zo aan je lippen vast als je je levensverhaal verteld, dat is erg bijzonder. Ik ben dan ook niet ervoor om met vingertje te wijzen van je mag niet drinken of drugs gebruiken. Maar graag wil ik ze wel laten delen in mijn verhaal als verslaafde, zodat als ze gaan drinken of een blowtje roken, toch voordat ze het doen eens goed nadenken waar ze mee bezig zijn. Uit de reacties merk ik dat ze erg geïnteresseerd zijn in het verhaal van mij en mijn collega. Ik kijk een paar keer observerend door de klas heen en bemerk bij sommige scholieren dat ze wel iets meer ervan weten dan dat ze het ons voordoen. Hopelijk zullen ze na onze verhalen en voorlichting bij een volgende keer goed nadenken over hun keuzes die ze maken.
Stichting PRAT: http://www.pratdrenthe.nl
Verslavingszorg Noord-Nederland: http://www.vnn.nl
donderdag 10 februari 2011
Bedankt God!
En dan kreeg je vorige week een e-mail. Mijnheer u kunt volgende week toelatingsexamen doen voor HBO. Vervolgens dagen achtereen gebeden tot God. Als dit in uw plan valt, help mij dan met het succesvol afronden van de test. Vroeger had ik altijd enorme spanning, de dag van de toelatingsexamen afgelopen dinsdag, ik was de rust zelfe, wetende dat Hij me hielp. Toch ging ik weg met gevoel, net wel of net niet. Opnieuw bad ik tot God, Heer als dit is wat ik moet doen, dan weet ik dat u mij zult helpen. Valt het niet in uw plan, maak dan mij snel duidelijk wat ik wel zou moeten doen. Vanochtend, brief van de Gereformeerde Hogeschool, u bent toegelaten!
Ik schreeuwde het uit en dankte de Heer meerdere malen vandaag. Super dit! Heer, dank u wel dat ik dit in uw naam mag doen, AMEN!
Abonneren op:
Posts (Atom)